Í þessari einmuna blíðu sem verið hefur undanfarna daga þá er ekki hægt annað en bregða á sig gönguskónum og skella sér til fjalla á kvöldin. Á mánudagskvöld var fórum við Sigrún uppá Ingólfsfjall. Gengum við upp hjá gryfjunum og út á brún austan megin og fórum svo niður móts við beygjuna á gamla þjóðveginum, soldið grýtt og laus niðurleið en slapp allt til.
Daginn eftir var svo farið með Bryndísi og Kent inn í Grænsdal og gengið á hryggjum austanmegin ár. Þegar það er gert fær maður einstakt útsýni inn dalinn. Fórum við svo upp á Tinda fyrir ofan Reykjakot og gengum
að hvernum sem myndaðist fyrir nokkrum árum og var þá smá gat í jörðinni. Nú er hins vegar kominn ólgandi gígur sem er um 10 m. á breidd og 20 m. á lengd og spúir hann drullu og leir upp í loft og upp á bakkana. Það er nánast óhuggulegt hvað nátturan er öflug og getur breytt miklu á skömmum tíma og sýnir okkur líka hvað hverasvæðin eru varhugaverð og óútreiknanleg. Gengum við svo á Sokkatind sem er innan við golfskálann og þaðan niður. Skemmtileg ganga í frábæru veðri.
1 comment:
Á ekkert að segja frá því að sumir fengu næstum hjartaáfall uppi á Ingólfsfjalli????
Post a Comment